13 november 2016

De eerste paar nachtvorstjes hebben we gehad, dus de boerenkool kan weer op tafel. Ik zie het nog voor me hoe bij mijn ouders alleen de eenzame toppen boerenkool nog in de moestuin stonden, alles was al van het land behalve van die lange stelen met een kreukelig groen blad met aan de onderkant hier en daar wat bruinig verkleurd blaadjes die zaten te wachten op de eerste vorst, dan pas was de boerenkool op z’n lekkerst en konden de toppen gesneden worden en kon er boerenkool stamppot worden gemaakt. Tegenwoordig kun je het hele jaar boerenkool eten het ligt bij de supermarkt in de vriezer , en mensen die nog een moestuintje hebben snijden de boerenkool toppen en leggen die een paar uur in de vriezer, dan is de vorst er ook overheen geweest!!!!!. De winter dient zich aan en doet langzaam zijn intrede, we gaan richting december de maand van cadeaus , overdadig eten en ook de maand van de lampjes en lichtpuntjes. Voor mij is het einde van het jaar een tijd van overdenkingen. Zo laat ik het afgelopen jaar voor mezelf nog even de reveu passeren, de leuke dingen maar ook de vervelende dingen komen in mijn gedachten nog even langs. Zoals het overlijden van een lid in onze club , hij was pas 42 jaar en zag het leven niet meer zitten. Wat ik mezelf vaak afgevraagd heb wat kan er nu zo erg zijn dat je niet meer wilt leven, dat je niet meer kunt genieten van al het mooie om ons heen. Ik heb ook vaak gedacht aan mensen die ongeneselijk ziek zijn en die vechten om in leven te blijven en aan het einde van hun latijn zichzelf moeten overgeven. Hoe oneerlijk is dat vraag ik mezelf dan af, de een stapt met een gezond lijf en leden uit het leven , en de ander vecht met een ziek lichaam om in leven te blijven. Mijn moeder zei altijd “je kunt iemand wel voor de kop kijken, maar niet erin” en zo is het natuurlijk ook. Ik vindt dat je het geluk en vooral de onafhankelijkheid van jezelf af moet laten hangen. Ik ben voorstander om zoveel mogelijk je eigen plan trekken zonder iemand tekort te doen. Binnen ons gezin wordt dit onderwerp regelmatig besproken met onze dochters (20 en 22 jaar). Het zijn al grote volwassen meiden waar ik hartstikke trots op ben, en die aan het begin van grote veranderingen in hun leven staan, o.a. vriendje(s), opleidingen, een leuke baan, stappen, op zich zelf gaan wonen. Al deze belangrijke beslissingen kunnen worden genomen als je er zelf klaar voor bent en je er gelukkig van wordt. Ik denk dat je ten alle tijden moet proberen om jezelf uit te dagen. Zo hebben wij als gezin besloten om ons huis weer in de verkoop te zetten , we hebben ons huis al eerder in de verkoop gehad van 2014 t/m begin 2016 het wilde toen niet zo vlotten, het was gewoonweg niet de beste tijd toen . De reden dat we ons huis willen verkopen is dat we graag rondom het huis kunnen lopen , een zekere mate van vrijheid zal ik maar zeggen, en waar dat zal zijn weten we nu nog niet . Wat we wel hebben besloten is dat het binnen een uur van onze huidige werkplek moet zijn. En wat voor mij heel belangrijk is dat ik er de duivensport kan bedrijven. Als je de beslissing neemt om je huis te verkopen en gaan te verhuizen zit daar nooit een tijdsplan bij, je weet immers nooit hoe snel je huis verkocht wordt. In je achterhoofd hoop je natuurlijk zo snel mogelijk, en voor een goed bedrag. En daar komt een stukje onzekerheid om de hoek kijken, zeker met betrekking tot de duivelary . Zal ik vroeg of laat gaan koppelen? of zal ik wel koppelen ? kan ik nog met de oude duiven en jaarlingen spelen? , ga ik duiven over wennen? of ga ik opnieuw beginnen met jonge duiven op het nieuwe woonadres?. En waar kom ik terecht kan ik nog bij mijn oude club blijven?, of moet ik lid worden bij een nieuwe vereniging?. En wat ook mee speelt moet ik wel alle veranderingen aan de hokken doorvoeren als ik toch ga verhuizen. Deze gedachten schieten geregeld door mijn hoofd, maar het weerhoudt mij er niet van om de ingeslagen weg te blijven volgen. Het is natuurlijk nog niet zover maar dat ons huis in de verkoop komt en verkocht gaat worden is een feit, en met die gedachte ga ik ook het nieuwe duivenseizoen in. En verder is het gewoon afwachten hoe snel ons huis verkocht zal worden en wij op zoek kunnen naar een nieuwe stek. Waar we ons kunnen gaan settelen en kunnen gaan genieten van wat het leven ons weer zal gaan bieden. En zoals mijn vader vaak zei “zadel niemand op met je eigen plezier” waar hij zoveel mee bedoelde als, doe de dingen die bij jou passen en laat niets van een ander afhangen. Zo dat was het weer voor deze week, de duiven ruien nog steeds mooi door, nog een paar weken en de duiven zitten weer in het strakke pak en zijn klaar om te gaan kweken.??? Geniet van het gezonde vriesweer als het zich voordoet!!!! Tot de volgend week zal ik maar zeggen.

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.